บันทึกครั้งที่ 5 วันที่ 11 กันยายน 2561
 |
| เล่าไปน้ำตาจะไหลถึงจะเจอกันทุกอาทิตย์เเต่ความคิดถึงมันก็ห้ามกันไม่ได้นิเนอะ อาจารย์ให้ออกมาพูดเรื่องครูในดวงใจ ครูในดวงใจของฉันจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก คุณเเม่ของฉันเอง ท่านเป็นคนเข้มเเข็งมากๆท่านเป็นคนมีเหตุผลก่อนจะทำอะไรท่านจะคิดถึงผลที่จะตามมา ครั้งหนึ่งครอบครัวของฉันเกือบจะไม่มีพ่อเพราะการทำตัวไม่ดีของพ่อนั่นเอง เเต่เเม่ก็เลือกที่จะให้โอกาสพ่อเพื่อครอบครัวของเรา จากนั้นมาพ่อก็เป็นคนดีของฉันเเละเเม่มาตลอด ครอบครัวของเราเป็นครอบครัวเล็กๆอยู่กันสามคน มันอาจจะดูไม่อบอุ่นเเต่เราก็ช่วยกันเติมเต็มจากรอยยิ้มเเละกำลังของกันเเละกัน เเม่คอยสอนฉันอยู่ตลอดว่าให้ฉันเป็นคนดี ท่านสั่งสอนฉันโดนไม่บ่นว่าเหนื่อยเลยสักคำ ทั้งดูเเลในเรื่องการเรียน นิสัย เเละเรื่องงานบ้านงานเรือน พื้นฐานของพ่อเเม่เป็นชาวนา เริ่มจากศูนย์ พ่อกับเเม่ช่วยกันสร้างมาได้จนถึงทุกวันนี้ได้ยอมรับว่าท่านทั้งสองเก่งมากๆ สุดท้ายก็อยากจะขอบคุณท่านทั้งสองที่คอยเลี้ยงดูฉันจนมีทุกวันนี้ได้ก็เพราะท่าน . . ขอบคุณค่ะ    ภาพครอบครัวของฉันเอง นี่ก็คือเรื่องเล่าของฉัน ตอนที่ฉันออกไปพูดฉันเเอบน้ำตาคลอคงเป็นเพราะคิดถึงพ่อเเละเเม่ ทุกครั้งที่กลับบ้านไปพ่อเเละเเม่ก็ไม่มีเวลาให้ฉันมากนัก เพราะพ่อเเละเเม่ต้องไปค้าขาย ส่วนฉันเองก็ไปทำงาน เเต่ก็เข้าใจทุกคนล้วนมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ ฉันออกไปเล่าเรื่องครูในดวงใจเป็นคนที่สาม อาจารย์ตัวปั๊บ รางวัลเด็กดี ที่ฉันกล้าออกไปสามคนเเรกหนึ่งตัว เเล้วก็ยังได้ตัวปั๊บส่งงานเร็วสามคนเเรกอีก ฉันดีใจมากๆ |
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น